Dedem'in de Gittiğini Duydum

Loading

 Uyandı ölüm kokan bir sabaha

Açtı camlarını odasının

Nereden geldiğine baktı bu yürek burkan ıstırap havasının

Konuştu bahçesindeki asma ağacı ;

Dünyadandır uykunu bölen keskin koku, doğduğun kadim kabristandan. 

Güneşin doğduğu ve battığı

Ay'ın bir çiçek gibi açıp solduğu 

Yıldızların kayıp düştüğü

Mevsimlerin ezgileriyle dolu,

Bir törendendir bilmediğimiz bir vakte kadar; aldığın nefes anlatır sana hiç susmadan bir amacın olduğunu. 

Okyanustaki dalgalar gibi akar kıyıya vurursun

Bir çiçek gibi rengarenkken buruşur zebil olursun

Bir kelebek kadar kısadır aslında ömrün uyuklayıp durduğundan bunu unutursun

Baharla hayata kavuştun, alıp başını güzle gideceksin 

Gökte uçan kuşun kanatlarında taşıdığı hikmeti görmezsen arızalanan bir uçak gibi yere çakılacak

Beraberinde nankörlüğün kadar pişmanlığı sonsuzluğa götüreceksin. 

Gözlerinle ne geçmişi ne de geleceği görebilirsin;

Önüne bak, biraz da arkana, 

Sonra başını kaldır göğe bak, 

Ardından yürürken takılıp düşmemek için aşağıya;

Uçan kuşun hikmeti devam edecektir bir ağaca konduğunda da. 

Kurduğun saatin alarmına kulak ver çaldığında 

Gördüğün rüyanın yaşına 

Tenindeki renk sana suyu ve toprağı anımsatsın

Koşarken düşmelerini

Kalkışlarını düştüğündeki. 

Yüzünden düşen yaşları ve gözlerinde açan tebessüm goncasını

Omzundaki yükü izleyen rahatı yasladığında; yüzdüğün anlam denizindeki kayaya sırtını. 

Bu kokuyu hiç unutma, dedi

Burnunu sızlatan ve gözlerini dolduran acı seni yanıltmasın

Nasıl ve nelerle ektiysen dünya tarlasını, anlama açılan kapıdan geçtiğinde de onların tadını alacaksın. 

Elbette ki hayatını başkalarıyla yaşayacaksın, ancak onlar için didinerek tükenirsen;

Veda ederkin ki yalnızlığına şaşırırsın, 

Varlığındaki mucizenin anlattığı yüce sevgi ve şefkat yüreğini paklasın ki

Senin tek gerçekten dostun, yar ve yardımcın seni rızasıyla bağışlayıp cennetiyle kucaklasın

31.05.2021

Gülden EREN