günce

Loading

Bir çiçeği vardı. Özgürlüğü gövdesine dolanmış, köklerine sarılmış, kılını kıpırdatamıyordu karanlık evinden. Dün gece vakitlerinde öğrendi, düğümlerini çözdüğünü. Dün gece gördü ve gönlü ışıdı bir an için: Bitap yüreğinde bir sevinç kalmış, kendini o an’a saklamıştı sanki. Sonra söndü ışık, tekrar ağrılar sardı nihayetini.

Bir kız vardı. Bazenleri, aynaya baktığında yalnızlaşan.

Bir kız vardı. Büyümeye çalışırken yaşına takılarak yere kapaklanan.

O kız tek bir şeyi biliyordu. Kapana kısıldığını. Ondan, boyundan daha büyük bir mesafeden karşıya atlamasını istemişti bütün uçurumları.

Ya vakti değildi dolunayın. Ya da bu başka bir diliydi hayatın; aynı hikayeyi paylaşamayacaklarını anlatıyordu yazgı.

Gülden

EREN