Ana içeriğe atla

Nitelikli

Dolunay

  “Üzgünüm bahar Çok sevdiğim için ağlıyorsun bu mevsim Bir bahçe var içimde. Güneşimi çalacak kara bir bulut beliriyor önce üzerinde nereye gitsem benimle geliyor, Sanki saçlarımdan bir tutam,  Hep benimle...  Sonra gece oluyor,  Gözlerinin içi gülüyor Ay'ın Gökyüzümden dökülüyor kara bulutlar onu izlerken... Gülüşüyle ağlıyorum sevinçten; Bir kasırga oluyor yağan yağmur...  Ona ulaşamayışımın çaresizliği ile hırpalıyor beni bir çift el, Düşlerimin yakasına yapışan o eller benimkiler.. Saatler tokmaklarıyla uykumu kovalarken korkularımın üzerini örtüyor, Gece gündüze kavuşmadan önce; dualar yolluyorum semanın Sahibine  Ve eğer o ağlarsa dökülüyor birer birer ağaçların yaprakları  Yüzünde solan çiçek güze çeviriyor baharı  Koşamadığım yollarda dolaşan hayalet bir yankı oluyor sesim... Dağlarca uzaktan nasıl kollarımı kavuşturabilirim...” . . Gülden Eren

Gariptir İnsan.

Loading

 


Bazı şeyler hiç değişmeyecek mi diye sordu kendine. Rüyalar uyanıncaya dek mi sürecek? Ya gerçekler, gerçekler de bir gün uyanmak istemediğimiz rüyalarımız kadar sevimli duracak mı ki üzerimizde? Kimse bilmiyor ne kadar daha yürüyeceği yol kaldığını, hatırlamak dahi istemiyor kimileri de ansızın son adımlarını atacağını.

Öylesine gariptir ki insan. Dolu dolu bakan gözleriyle; bir başkasının gözlerinden yaşlar dökülüyor mudur, yüreği sıkışıyor, duvarları üstüne üstüne geliyor mudur diye sıkılır canı. Sevdiği insanların tüm yükünü sırtına alma pahasına mutlulukları için çırpınabilecek olanlardandır belli ki o da. ‘’Ya o üzgünse, ya ağlıyorsa, ya kırgınlığı öfkesi olmuş onu hasta ediyorsa…’’ Derken zaman durur. Boşluk tüm ağırlığıyla yüklenir aklına. Bu yüzden acizdir insan duygularıyla, acizdir düşündükleriyle de. Fakat eğer kendini biliyor ise; güçlüdür hissettikleri ve hayal ettikleriyle. Duasının; mesafeleri, dağları, yolları, insanları, engelleri, düşmanları, acıları, ümitsizlikleri ve karanlığında ötesinde bir hakimiyeti olduğunu bilirse, omzunda dünya kadar yükle nasıl hafifleyeceğinin sırrını keşfetmiş demektir. Dua ederken tüm varlığın sanatçısıyla konuştuğunda, yere düşen her bir yaprakla ilgilenenin; yarattıklarının en şereflisi olan ve kainatı hizmetine sunduğu mahlukatla, O’nun o kulunu kendisinden daha çok sevdiğinden emindir. O, en güvenilir ellere emanettir. Mütebessim olur duasıyla. Böyle de gariptir işte insan.

Bazen her şeyin üstesinden gelebileceğini sanır, birkaç kitap okur ve kendisinin okuduğu yerlerden karşısına çıkacak her soruyu cevaplayabileceğine inanır. İnsan olmaktan gelir sevgi, gözyaşları kalbin sözleridir, gülümsemek içtense o gözler acıyı nerede görse tanıyacak demektir. Her şey zıttı ile kaim olduğu gibi, insanın acizliğiyle ''bittim'' dediği yerde sonsuz kudretiyle ‘’yettim kulum'' diyen bir Halıkı vardır. Velhasıl gariptir insan. Bu yüzden bu yolculuk için en güzeli, kendisine rehber olarak ‘Bir’ olanı seçmesi olacaktır.


Gülden EREN

Yorumlar

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar