Nitelikli
esaret
Yas içinde saksıdaki çiçek,
Kafesteki kuş eskisinden daha yalnız,
Duvarları daha soğuk odaların,
Sanki camlar kırık; ruhlar nezle kapmış.
Hangi uçurtma için bir gökyüzü olmaz,
İnsan kalbinin sözüne kulak veremezken
Nasıl güler gerçekte,
Nasıl olurda hiç ağlamaz
Söz hakkının olmadığı bir yerde sesi nasıl
kısılmaz,
İsyanları göğsünde yumru yumru olurda niçin hiç
çığlık atmaz
Boyun eğdiği kendi ilmeğiyken,
Yaşayamadığı hayatını omuzlarına alarak ölüm
hayallerini kovalayan o beden;
Kimler için durmaktadır ayakta halen.
Bu yürek atmaktan vazgeçmezken
Aldığı her nefes zehrini salarken;
Geçmişin hayallerinin can verdiği paramparça
anılarla,
Zihni nasıl olurda adımlamaz delilikten.
Özgürlüğün; kanatları kopartılmış,
Yuvası bozulmuş
Canı çekip alınmış
Dillerde maskara olmuş varlığıyla':
Yokluk tanıyabilir miydi,
Çıkartabilir miydi kahırlarının çektiği resimden
kendisini.
Bir gün, 'tutar eser diye rüzgar korlarını' ;
Bu dertten hayaletin sabrını
Yazmaya güç yetirecek hangi kalem
Ders almaya yeltenecek olan kim

Yorumlar
Yorum Gönder