Nitelikli
“Üzgünüm bahar Çok sevdiğim için ağlıyorsun bu mevsim Bir bahçe var içimde. Güneşimi çalacak kara bir bulut beliriyor önce üzerinde nereye gitsem benimle geliyor, Sanki saçlarımdan bir tutam, Hep benimle... Sonra gece oluyor, Gözlerinin içi gülüyor Ay'ın Gökyüzümden dökülüyor kara bulutlar onu izlerken... Gülüşüyle ağlıyorum sevinçten; Bir kasırga oluyor yağan yağmur... Ona ulaşamayışımın çaresizliği ile hırpalıyor beni bir çift el, Düşlerimin yakasına yapışan o eller benimkiler.. Saatler tokmaklarıyla uykumu kovalarken korkularımın üzerini örtüyor, Gece gündüze kavuşmadan önce; dualar yolluyorum semanın Sahibine Ve eğer o ağlarsa dökülüyor birer birer ağaçların yaprakları Yüzünde solan çiçek güze çeviriyor baharı Koşamadığım yollarda dolaşan hayalet bir yankı oluyor sesim... Dağlarca uzaktan nasıl kollarımı kavuşturabilirim...” . . Gülden Eren
bir mevsimlik
Anlıyor zamanla
Yavaş yavaş kopartıyor
Tutmuş rüzgar yapraklarından.
Sıyrılınca kanatları omuzlarından
Isınamıyor göğsündeki ağırlığın sıcaklığından
Biliyor aslında
Mevsim mevsim büyümüşte olsa
Solacağını her sonbaharda
Çırılçıplak kalacağını fırtına da
Gölgeler kaybolup kış kapıyı tıklattığında kar
da
Ya hep ya hiç diye atar nabzı
Ya dağlara düşer
Ya elleriyle büyüttüğü uçurumlardan aşağı
tırmanırken vazgeçer
Hayal kurmayı sevmediğini söyleyen bir yazar
Ağlamayı sevmeyen bir şair
Karşılık bulamadıkça yorulan,
Kendi sesini duyduğunda gözlerindeki anlamı
yalancı bulan
Şarkıları soyup sokaklara gürültüler bırakan
Adını koyamadığı histen,
Düşlerini kaplayan sisli yüzden,
Dert yanar
21.01.22
Gülden EREN

Yorumlar
Yorum Gönder